Podstawą organizowania prac interwencyjnych jest ustawa z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Tekst jednolity Dz. U. z 2008 r. Nr 69,  poz. 415, z późn. zm.) oraz  Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 7 stycznia 2009 r.  w sprawie organizowania prac interwencyjnych i robót publicznych oraz jednorazowej refundacji kosztów z tytułu opłaconych składek na ubezpieczenia społeczne (Dz. U. Nr 5, poz. 25).

Prace interwencyjne są formą zatrudnienia osób bezrobotnych będących  w szczególnej sytuacji na rynku pracy przez pracodawców. Gwarantują one pracodawcy zwrot przez okres do 6 miesięcy części kosztów poniesionych z tytułu zatrudnienia osoby bezrobotnej. Na podstawie umowy zawartej w imieniu starosty z powiatowym urzędem pracy pracodawca zatrudnia w swoim zakładzie bezrobotnych w zamian za refundację części kosztów tego zatrudnienia. Pracodawca otrzymuje refundację części kosztów zatrudnienia za każdy miesiąc w wysokości określonej umową oraz składki na ubezpieczenie społeczne: emerytalne, rentowe i wypadkowe od tej kwoty.

Prace interwencyjne nie mogą być organizowane u pracodawców będących: 

• partiami lub organizacjami politycznymi;  
• posłami lub senatorami na potrzeby biur poselsko-senatorskich;
• organizacjami związków zawodowych, z wyjątkiem upoważnionych do prowadzenia pośrednictwa pracy związkowych biur pracy oraz klubów pracy;
• organizacjami pracodawców, z wyjątkiem upoważnionych do prowadzenia pośrednictwa pracy biur oraz klubów pracy;
• urzędami naczelnych i centralnych organów administracji państwowej;
• kościołami lub związkami wyznaniowymi; z wyłączeniem osób prawnych i jednostek organizacyjnych, o których mowa w art. 3 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. nr 96, poz. 873, z późn. zm.);
• przedstawicielstwami państw obcych a także
• u pracodawców znajdujących się w trudnej sytuacji ekonomicznej w rozumieniu art. 1 pkt 7 rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (ogólne rozporządzenie w sprawie wyłączeń blokowych) – Dz. Urz. UE L 214 z 09.08.2008, str. 3 – zwanego dalej „rozporządzeniem Komisji (WE) nr 800/2008” oraz Wytycznych wspólnotowych dotyczących pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw (Dz. Urz. UE C 244 z 01.10.2004, str. 2) czy posiadających zaległości wobec Budżetu Państwa (ZUS i US). 

Przedsiębiorstwo w trudnej sytuacji ekonomicznej / zagrożone przedsiębiorstwo, jest to małe lub średnie przedsiębiorstwo jeżeli spełnia następujące warunki:

• w przypadku spółki z ograniczoną odpowiedzialnością – jeżeli ponad połowa jej zarejestrowanego kapitału została utracona, w tym ponad jedna czwarta w okresie poprzedzających 12 miesięcy; lub
• w przypadku spółki, której przynajmniej niektórzy członkowie są w sposób nieograniczony odpowiedzialni za długi spółki – jeżeli ponad połowa jej kapitału według sprawozdania finansowego została utracona, w tym ponad jedna czwarta w okresie poprzedzających 12 miesięcy; lub
• bez względu na rodzaj spółki, jeżeli z godnie z prawodawstwem krajowym podlega zbiorowemu postępowaniu w sprawie niewypłacalności lub zbiorowej procedurze upadłościowej

MŚP, które działają krócej niż trzy lata nie uważa się za zagrożone odnośnie tego okresu, chyba że MŚP spełnia warunek określony w pkt c). Nawet gdy nie zachodzi żadna z okoliczności w/w wymienionych przedsiębiorstwo może nadal być uznane za zagrożone w szczególności, gdy występują typowe oznaki, takie jak: rosnące straty, malejący obrót, zwiększanie się zapasów, nadwyżki produkcji, zmniejszający się przepływ środków finansowych, rosnące zadłużenie, rosnące kwoty odsetek i zmniejszająca się lub zerowa wartość aktywów netto.

Na prace interwencyjne zgodnie z art. 49 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 roku o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2008r. Nr 69,  poz. 415, z późn. zm.) może być kierowana osoba bezrobotna będąca w szczególnej sytuacji na rynku pracy:

• bezrobotny do 25 roku życia, 
• bezrobotny długotrwale albo po zakończeniu realizacji kontraktu socjalnego, o którym mowa w art. 50 ust. 2, albo kobieta, która nie podjęła zatrudnienia po urodzeniu dziecka, 
• bezrobotny powyżej 50 roku życia, 
• bezrobotny bez kwalifikacji zawodowych, bez doświadczenia zawodowego lub bez wykształcenia średniego, 
• bezrobotny samotnie wychowujący co najmniej jedno dziecko do 18 roku życia, 
• bezrobotny, który po odbyciu kary pozbawienia wolności nie podjął zatrudnienia, 
• bezrobotny niepełnosprawny

Prace interwencyjne organizowane u pracodawców będących beneficjentami pomocy są pomocą publiczną w formie subsydiów płacowych na rekrutację pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji i bardzo niekorzystnej sytuacji określoną w rozdziale I, art. 40 oraz rozdziale III rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 8 sierpnia 2008 uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (Dz. Urz. UE L 214, s. 3). Zgodnie z art. 1 ww. Rozporządzenia pomoc ta m.in. nie może być:
- przyznawana na działalność związaną z wywozem, tj. pomocą bezpośrednio związaną z ilością wywożonych produktów, z tworzeniem i funkcjonowaniem sieci dystrybucyjnej lub z innymi wydatkami bieżącymi związanymi z prowadzeniem działalności wywozowej;
- pomocą uwarunkowaną pierwszeństwem użycia towarów produkcji krajowej w stosunku do towarów sprowadzanych z zagranicy;
- pomocą wspierającą produkcję podstawową produktów rolnych;
- pomocą wspierającą przetwarzanie i wprowadzanie do obrotu produktów rolnych w następujących przypadkach:
 1) kiedy wysokość pomocy ustalana jest na podstawie ceny lub ilości takich produktów nabytych od producentów surowców lub wprowadzonych na rynek przez przedsiębiorstwa objęte pomocą lub
2) kiedy przyznanie pomocy zależy od faktu przekazania jej w części lub całości producentom surowców.
Wszystkie wyłączenia znajdują się w art. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 8 sierpnia 2008 uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (Dz. Urz. UE L 214, s. 3). 
 

Osoby bezrobotne kierowane na prace interwencyjne do pracodawców będących beneficjentami pomocy publicznej muszą spełniać jeden z ww. warunków art. 49 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy i jeden z wymienionych poniżej warunków określonych w art. 2 pkt 18 lub pkt 19 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r.

Art. 2

pkt 18. „pracownik znajdujący się w szczególnie niekorzystnej sytuacji” oznacza osobę która:

a. pozostaje bez stałego zatrudnienia za wynagrodzeniem w okresie ostatnich 6 miesięcy; lub
b. nie ma wykształcenia ponadgimnazjalnego lub zawodowego; lub
c. jest w wieku ponad 50 lat; lub
d. jest osobą dorosłą mieszkającą samotnie, mającą na utrzymaniu co najmniej jedną osobę;
e. pracuje w sektorze lub zawodzie w państwie członkowskim, w którym dysproporcja kobiet i mężczyzn jest co najmniej o 25% większa niż średnia dysproporcja we wszystkich sektorach
gospodarki w państwie członkowskim i należy do tej grupy stanowiącej mniejszość;
f. jest członkiem mniejszości etnicznej w państwie członkowskim, który w celu zwiększenia szans na uzyskanie dostępu do stałego zatrudnienia musi poprawić znajomość języka, uzupełnić szkolenia zawodowe lub zwiększyć doświadczenie zawodowe.

pkt 19. „pracownik znajdujący się w bardzo niekorzystnej sytuacji” oznacza każdą osobę, która jest bezrobotna przez co najmniej 24 miesiące.

Pracownik znajdujący się w szczególnie niekorzystnej sytuacji uprawniony jest do nieprzerwanego zatrudnienia przez okres 12 miesięcy, a pracodawca może rozwiązać umowę o pracę tylko w przypadku naruszenia przez pracownika obowiązków pracowniczych, natomiast w przypadku pracownika znajdującego się w bardzo niekorzystnej sytuacji okres ten wynosi 24 miesiące.

Kosztami kwalifikującymi się do objęcia pomocą w formie subsydiów płacowych na rekrutację pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji i bardzo niekorzystnej sytuacji są ponoszone przez pracodawcę koszty płac nowych pracowników, na które składają się:

1) wynagrodzenia brutto oraz
2) opłacone  od wynagrodzeń obowiązkowe składki na ubezpieczenia społeczne
za okres 12 miesięcy w przypadku pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji, oraz za okres 24 miesięcy w przypadku pracowników znajdujących się w bardzo niekorzystnej sytuacji.

Maksymalna intensywność tej pomocy brutto nie może przekroczyć 50% kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą.

Intensywność pomocy brutto  – kwota pomocy /obejmująca refundowane przez PUP wynagrodzenie oraz składki na ubezpieczenia społeczne/ wyrażona jako odsetek kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą na rekrutację pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji i bardzo niekorzystnej sytuacji. Pomoc ta jest udzielana, jeżeli utworzone miejsce pracy powoduje wzrost netto:

1) ogólnej liczby pracowników u danego pracodawcy oraz
2) liczby pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji - w porównaniu ze średnią z ostatnich 12 miesięcy.

W przypadku braku wzrostu netto liczby pracowników, o którym mowa powyżej, spadek zatrudnienia musiał nastąpić w skutek:

• dobrowolnego rozwiązania stosunku pracy przez pracownika,
• niepełnosprawności pracownika,
• przejścia pracownika na emeryturę z powodu osiągnięcia wieku emerytalnego,
• dobrowolnego zmniejszenia wymiaru czasu pracy lub
• zgodnego z prawem zwolnienia za naruszenie obowiązków pracowniczych, a nie w wyniku redukcji etatu

Kwota pomocy na rekrutację pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji dla jednego przedsiębiorstwa rocznie nie może przekroczyć 5 milionów euro.

Podstawa prawna:

• Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 roku o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (tekst jedn. Dz. U. z 2008r. Nr 69 poz. 415 z późn. zm.)
• Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 7 stycznia 2009 r. w sprawie organizowania prac interwencyjnych i robót publicznych oraz jednorazowej refundacji kosztów z tytułu opłaconych składek na ubezpieczenie społeczne (Dz. U. z 2009 r. nr 5, poz. 25)
• Rozporządzenie Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. uznające niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (ogólne rozporządzenie w sprawie wyłączeń blokowych)  Dz. Urz. UE L 214 z 09.08.2008 r., str. 3  

Kontakt: pok. 20, tel. 87 629 02 29